Teoria nerwizmu
Wpływ układu psychoneurowegetatywnego na czynności narządów wewnętrznych był przedmiotem badań Bykowa i jego szkoły. Przeciwstawiając się lokalistycznym teoriom virchowianizmu, który umiejscawiał w komórkach i w narządach czynności ustroju i nie widział wpływów centralnych, teoria nerwizmu ujęła ustrój żywy jako całość rządzoną przez korę mózgową. Układ korowo-trzewiowy decyduje nawet o zmianach anatomopatologicznych w odległych narządach. Rozległe badania kliniczne i pracowniane pozwoliły stwierdzić, że różne choroby somatyczne powstają z przyczyn psychicznych. Często objawy niewydolności krążenia powstają po ciężkich przejściach psychicznych. Cukrzyca, stwardnienie naczyń wieńcowych i zawał mięśnia sercowego występuje często u ludzi prowadzących nerwowy tryb życia, jak lekarze, handlowcy, maszyniści kolejowi.