ZNACZENIE PSYCHOLECZNICZE SZTUCZNEGO SNU
Nie omawiamy tutaj leczenia snem (narkoterapii), które ma zastosowanie w psychiatrii przy zwalczaniu stanów psychotycznych. Chodzi tutaj o sposoby sprowadzania snu zbliżonego do fizjologicznego, bez użycia środków narkotycznych w ścisłym znaczeniu. Dwie metody zdobyły sobie wśród psychoterapeutów uznanie, leczenie snem elektrycznym oraz wziewanie bezwodnika kwasu węglowego. Można by oczywiście dyskutować, czy uzyskany tymi sposobami sen można uważać za bardziej zbliżony do snu fizjologicznego, czy do narkozy. Zdaje się jednak, że raczej pierwsza możliwość przeważa. W każdym razie efekt leczniczy zawdzięcza się tu w wyższym stopniu czynnikowi psycholeczniczemu, niż obiektywnemu działaniu prądu elektrycznego lub bezwodnika kwasu węglowego czy azotu na tkankę mózgową. Osiągnięte tymi sposobami sztuczne uśpienie jest bardzo powierzchowne lub krótkotrwałe, dzięki czemu może być bez poważniejszych następstw dla zdrowia chorego wykorzystane w zwalczaniu bezsenności i wielu innych objawów czynnościowych. Sen elektryczny („ełektrosen") nie ma nic wspólnego z tzw. elektronarkozą, za pomocą której próbowano leczyć stany psychotyczne. Elektronarkozę wywoływano specjalnym aparatem. Metoda ta okazała się w praktyce szkodliwa, a nawet niebezpieczna, dlatego niemal powszechnie wyszła z użycia.
