AUTOGENICZNY TRENING JAKO METODA SUGESTII JAWNEJ
Z wielu metod sugestii jawnej najprostsza praktycznie jest podana przez J. H. Schultza metoda ćwiczeń autosugestywnych, polegających na obniżeniu wewnętrznego napięcia drogą „koncentracji". Teoretyczne podstawy, wyjaśniane niejednokrotnie hipotezami idealistycznymi, nabierają właściwego sensu dopiero w świetle nerwizmu. Uzyskiwane tą drogą wyniki zdają się być jednym z doświadczalnych dowodów względności granicy, jaka zachodzi między czynnościami „dowolnymi" i „mimowolnymi". Istotą tej metody jest bowiem osiągnięcie zdolności wpływania na te czynności ustroju, które zazwyczaj przebiegają bez udziału naszego sensorium. Przez systematyczne i usilne ćwiczenia pogłębiamy i rozszerzamy bezpośredni wpływ kory na czynności wegetatywne, wytwarzające odruchy warunkowe. Metoda ta wywodzi się z hipnozy, zużytkowuje jednak tylko niektóre zjawiska zachodzące w jej prze-biegu. Zwrócono tu mianowicie uwagę na takie przeżycia hipnotyzowanego, jak np. uczucie ociężałości i ciepła. Uczucie ociężałości powstaje wówczas, gdy rozluźnia się napięcie mięśni ustroju, uczucie zaś ciepła powstaje w związku z rozszerzeniem naczyń krwionośnych. Przez ćwiczenie tzw. koncentracji można dojść do biernego wywoływania takiego rozluźnienia wewnętrznego mięśni i naczyń krwionośnych. Odbywa się to zasadniczo bez udziału drugiej osoby.
