PSYCHOTERAPIA ZBIOROWA
Jest to temat rozległy i do tego stopnia zazębiający się z zagadnieniami medycyny społecznej, że niepodobna wyczerpać go w ramach niniejszej książki. Dotychczas omawiałem przeważnie metody oddziaływania psychologicznego na chorą jednostkę. Do tego celu lekarz musi mieć bardzo dużo czasu, aby mógł poświęcić jednemu choremu tyle uwagi i energii. Już same względy oszczędnościowe przemawiają za tym, aby stworzyć warunki oddziaływalnia lekarza na jak największą grupę chorych równocześnie. Ale deficyt kadr lekarskich i względy gospodarcze nie są jedynym motywem i nie najważniejszym. Chory nigdy nie jest wyizolowany ze swojego środowiska stałego lub chwilowego. Działają na niego wpływy grupy, w której się znalazł chwilowo w szpitalu czy w przychodni, działa na niego rodzina, otoczenie w miejscu pracy, wreszcie środowisko w najszerszym tego słowa znaczeniu. Chory czyta prasę, ogląda filmy, przysłuchuje się rozmowom gdziekolwiek przebywa, rozmawia z chorymi i ze zdrowymi. Całe to środowisko urabia jego zapatrywanie i wywiera wpływ na samopoczucie i na objawy chorobowe. Chory uświadamia sobie ten wpływ tylko wyjątkowo. Jego sugestywność jest ogromna. Wchłania on z łatwością poglądy dodatnie i ujemne, od których w wysokiej mierze zależy wynik przeprowadzonego leczenia. Wpływy te zależą od przypadku. Lekarze nie lubią przypadkowości.
Jest to temat rozległy i do tego stopnia zazębiający się z zagadnieniami medycyny społecznej, że niepodobna wyczerpać go w ramach niniejszej książki. Dotychczas omawiałem przeważnie metody oddziaływania psychologicznego na chorą jednostkę. Do tego celu lekarz musi mieć bardzo dużo czasu, aby mógł poświęcić jednemu choremu tyle uwagi i energii. Już same względy oszczędnościowe przemawiają za tym, aby stworzyć warunki oddziaływalnia lekarza na jak największą grupę chorych równocześnie. Ale deficyt kadr lekarskich i względy gospodarcze nie są jedynym motywem i nie najważniejszym. Chory nigdy nie jest wyizolowany ze swojego środowiska stałego lub chwilowego. Działają na niego wpływy grupy, w której się znalazł chwilowo w szpitalu czy w przychodni, działa na niego rodzina, otoczenie w miejscu pracy, wreszcie środowisko w najszerszym tego słowa znaczeniu. Chory czyta prasę, ogląda filmy, przysłuchuje się rozmowom gdziekolwiek przebywa, rozmawia z chorymi i ze zdrowymi. Całe to środowisko urabia jego zapatrywanie i wywiera wpływ na samopoczucie i na objawy chorobowe. Chory uświadamia sobie ten wpływ tylko wyjątkowo. Jego sugestywność jest ogromna. Wchłania on z łatwością poglądy dodatnie i ujemne, od których w wysokiej mierze zależy wynik przeprowadzonego leczenia. Wpływy te zależą od przypadku. Lekarze nie lubią przypadkowości.