Psychoanaliza Freuda. Nawiązywała bezpośrednio do odkryć poczynionych w toku zabiegów psychokatartycznych. Jeżeli dawne wspomnienia zepchnięte pod próg świadomości mają znaczenie chorobotwórcze i jeżeli przez ich uświadomienie można usunąć objawy, to wyobrazić sobie można patogenezę nerwic jako konflikt dwóch potęg: ładunku afektów uwięzłych w podświadomości i siły, która te afekty powstrzymuje przed uświadomieniem, czyli dokonuje stłumienia ich. Zmaganie się tych dwóch potęg — oto dynamiczny obraz tego co się dzieje w psychice nerwicowca. Objawy chorobowe byłyby uzewnętrznieniem wypartych przeżyć, wobec czego zadaniem lekarza jest wydobycie ich na światło świadomości. Różnica zasadnicza między metodą katartyczną a psychoanalityczną leży w tym, że ta ostatnia dokonuje tego uświadomienia nie w hipnozie, lecz na jawie. Zabiegi psychoanalityczne nie polegają na wyspowiadaniu się z przeszłości. Wypowiedzenie się chorego, choć ma on mocne pragnienie wyzdrowienia i chce wszystko wyznać, natrafia na swoiste przeszkody, które nazywamy oporami. Opory są tą tajemniczą siłą, która stoi na straży tajemnic podświadomości i sprzeciwia się próbom wyrwania ich z głębin życia psychicznego.

Technika badania Rozszczepienie Psychoterapia Aktywno kompleksyjna Zestawienie

węże do gazu
stoły konferencyjne
Oferty mieszkania Warszawa - sprawdź na Morizon.pl
meble dziecięce
Dobre i tanie materace i łóżka. Internetowy sklep w Warszawie
materace hotelowe
bodum
Tapety