OGÓLNE REFLEKSJE
W rozdziale tym staram się wprowadzić lekarzy w świat pojęć i zagadnień, które muszą stanowić punkt wyjścia dla pojęcia jakiejkolwiek działalności psychoterapeutycznej. Poza niezbędnymi wyjaśnieniami terminologicznymi trzeba tutaj było zapoznać praktyków z rolą psychogenezy w powstawaniu cierpień pozornie somatycznych, częściowo somatycznych, a nawet w końcu wyłącznie somatycznych. Na rozważania czysto teoretyczne na ogół staram się nie tracić czasu, mając ustawicznie na myśli tych lekarzy, którzy w czasie studiów lekarskich i w czasie dotychczasowej działalności nie zetknęli się w należytym stopniu z diagnostyką psychiatryczną, z zagadnieniami psychogenezy objawów nerwicowych, z problematyką psychoprofilaktyki i z praktyką postępowania psychoterapeutycznego; innymi słowy z rolą czynnika psychicznego, który trzeba umieć dostrzec i którym trzeba się nauczyć kierować. Dostrzec w objawach chorobowych czynnik psychiczny, to wielka i doniosła umiejętność praktyczna. Bez dostrzeżenia czynnika psychicznego trudno marzyć o świadomym i celowym pokierowaniu nim w znaczeniu zapobiegania (psychoprofilaktyka) i leczenia (psychoterapia). Czynnik psychiczny zaś jest istotą nerwic, z którymi styka się w swej codziennej pracy każdy lekarz, bez względu na dziedzinę, którą specjalnie uprawia.
